Door je kind wordt je geraakt als ouder, het is en blijft tenslotte jullie kind. 

Hoe fijn is het dan als je als ouder ziet dat hij/zij zich gelukkig blij en ontspannen voelt en het leven in vertrouwen kan omarmen. Hoe lastig is het, en hoe verdrietig of zoekende voel je je als ouder als je kind dit even niet zo ervaart en niet verder komt of stagneert.  

Dit kan iets in het kind zelf zijn waar hij/zij last van ondervind, of door de omgeving of omstandigheden. Meestal manifesteert zich dit in gedrag, zoals boos reageren, of verdrietig, terugtrekken en uit contact gaan.

De taal en de kracht van een kind is spelen, en genieten met wat nu is, m.a.w. leven in het moment. Als deze stroom even stagneert, dan is het soms moeilijk voor een kind om dit precies te kunnen verwoorden en of te veranderen. Dit uit zich dan vaak in ander gedrag, of in emoties zoals boos en/of verdrietig zijn. Sommige kinderen kunnen het wel onder woorden brengen, maar weten vervolgens niet goed hoe ze er verandering in kunnen aanbrengen.